Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Ruud en zijn World Cup Schermvliegen

Ruud en zijn World Cup Schermvliegen

13/10/2007 - Ruud (in) naar Tucuman Argentinië voor een Paragliding world Cup

 

Het is weer eens een Gekkenhuis.

 

Donderdagochtend 10:25 vertrokken uit Amsterdam naar Atlanta Amerika. Al voor dat ik vertrok had ik problemen met de politie, ik had mijn bagage even uit het oog verloren, ik dacht dat het wel in orde zou zijn er stond namelijk een politieman met karabijn bij. Bij terugkomst bleek dit niet het geval te zijn, hoe ik het in mijn hoofd haalde om bij vluchten naar Amerika en naast mij naar Israel niet constant bij mijn bagage aanwezig te zijn.

Bij het inchecken bij Delta Airlines namen ze mijn Zwitserse zakmes af, dit was gewoon stom, ik weet dat je geen zakmes in de handbagage mag hebben, er werd ook verder niet zo zwaar aan getild.

 

Na zo'n 10 uur vliegen landde we met een 6 uurs tijdverschil in Atlanta. Ik moet zo'n zes uur op de luchthaven zien te vertoeven alvorens mijn vlucht naar Buenos Aires vertrekt.

Ondanks dat de dollar laag staat vind ik alles schrikbarend duur. Je moet toestemming krijgen om een restaurant/cafe in te mogen, je moet je ID laten zien als je een biertje bestelt, je hebt het nog niet op of ze pushen er nog eentje aan (niet zo erg natuurlijk), maar dan mag ik voor twee biertjes $ 14,10 afrekenen, ik zeg Gekkenhuis.

Ik moet nog zo'n twee uur wachten, ik bestel nog een wijntje voor $ 8,50, ik moet $ 9,10 afrekenen 8,50 is ex BTW, het moet niet gekker worden, het is tijd om te vertrekken.

 

Het vliegtuig vertrekt 20:40uur is ietsje verlaat, dit is niet erg gunstig de verwachte landingstijd is 07:55uur, in eerste instantie zou mijn binnenlandse vlucht om 14:00uur vertrekken maar dit is vervroegd naar 10:25uur maar dit is van een ander vliegveld en wordt dus krap. Van de organisatie van de World Cup heb ik inmiddels begrepen dat de vertraging bij binnenlandse vluchten meestal tussen de 2 en 4 uur is en dat geeft weer hoop.

Ik kom naast een Nederlandse te zitten die ook al in de vlucht van Amsterdam naar Atlanta zat. We kunnen het goed met elkaar vinden, we krijgen diner met een wijntje, we praten nog wat na en gaan slapen. In de nacht schrikken we nog een keer wakker van uitzonderlijk heftige turbulenties dit duurt echter niet zo lang en slapen lekker verder.

Voor het ochtendgloren ben ik al wakker, ik zit al een hele tijd met smacht op koffie te wachten en dan ja hoor wordt het ontbijt geserveerd. Ik heb het nog niet helemaal op en alles moet met spoed weg want de landing wordt reeds ingezet, achteraf denk ik te veel met de buurvrouw geouwehoerd en te wijnig gegeten te hebben.

 

Ik zit achter in het vliegtuig dus het duurt al lang voordat ik het vliegtuig uit ben, vervolgens sta je in een lange rij voor de paspoortcontrole, dan de bagage, dan weer een rij voor de douane, na een uurtje sta ik buiten. Snel op zoek naar de shuttle dienst tussen de twee vliegvelden, taxichaffeurs spreken mij aan $ 40,- dollar naar het andere vliegveld, ik heb gelezen dat de shuttle dienst $ 8,- kost.

Ik vind de bus redelijk snel, koop snel een kaartje, overigens $ 12,-, ik zit snel in de bus en dan blijft deze 25 minuten stil staan. Ik hoop dat het een beetje snel gaat maar niets is minder waar, de busrit duut 1,5uur. Mocht mijn vliegtuig op tijd zijn dan is hij reeds vertrokken.

 

Ik kom het vliegveld binnen, het is er zo druk dat je er je kont niet kan keren, ik weet absoluut niet waar ik in moet checken en besluit verhaal te halen bij de kaartjes verkoop.

Ook dit duurt lang maar zei vertellen mij dat iedere rij goed is, maar de rijen zijn erg lang en het gaat traag. Als ik aan de beurt ben hoor ik dat mijn vliegtuig reeds vertrokken is, Delta Airlines krijgt de schuld want zij hadden mij moeten informeren over de gewijzigde vertrektijd, ik laat het hierbij en ik wordt overgeboekt naar de vlucht naar Tucuman van 18:10uur, de vlucht is reeds vol maar ik heb een hoge plaats op de wachtlijst.

 

Ik verblijf de geheel dag op het vliegveld, eet wat, drink een biertje,  het is hier al een stuk goedkoper, ik ontmoet nog twee mensen die in Tucuman wonen, zij kunnen geen kaartje meer kopen daar alles vol zit, ik zeg nog trots dat ik een ticket heb en hoog op de wachtlijst sta. Ook zij zijn de gehele dag in de weer voor een kaartje, zij kopen een ticket naar Salta, iets noordelijker van Tucuman en daarna een drie uur durende busreis.

Om 17:40uur moet ik bij de gate zijn, niet ver van tevoren zie ik dat de vlucht vertraagd is hij staat nu op 20:00uur, ik berust er in maar ben niet meer vrolijk, wederom wordt de tijd aangepast 20:30uur. Ik ben heel vroeg bij de gate, op het laatse moment komen ze er achter dat mijn ticket er een voor de waiting list is, ik moet wachten tot iedereen is langs geweest om te kijken of er nog plaats is. Er staan wel tien mensen op de waiting list, er is in het geheel geen plaats, dit lijdt tot heftige discussie's, sommige passagiers staan al twee dagen op de waiting list. Ik onderneem snel aktie, ik weet dat er nog een vlucht naar Tucuman gaat om 21:00uur, ik moet eerst mijn ingecheckte bagage ophalen om deze weer aan te bieden voor de volgende vlucht. Ik kom bij de bagage en het blijkt dat mijn bagage wel op het vliegtuig is gegaan en reeds onderweg is naar Tucuman!!

 

Ik speel het nu redelijk hoog op en zeg dat ik beslist op de volgende vlucht moet zitten daar mijn bagage reeds onderweg is en dat het niet mijn fout is dat ik het initiele vliegtuig heb gemist, ik zeg dat het de schuld is van Airlines Argentina's en zij geven de schuld aan cheaptickets.nl alwaar ik geboekt heb, toen mijn vlucht naar voren gehaald was van 14:00 naar 10:25uur hadden zij een latere vlucht voor mij moeten boeken.

Ik zeg dat ik haast heb en het op de volgende vlucht nog wil proberen, na het afronden van het gesprek is het vliegtuig al aan het boarden. In een sneltreinvaart schiet ik overal doorheen, ik ben nog ruimschoots op tijd, er zijn weer zo'n 10 passagiers voor de waiting list, ik ken ze inmiddels al,  de vaste groep, één vrouw barst in huilen uit als ze wederom te horen krijgt dat ze niet mee kan, er wordt weer heftig gediscusieerd, ik doe ook een duit in het zakje, het mag allemaal niet baten er is geen plaats vrij in het vliegtuig.

 

Ik ga weer terug naar de incheck balie, doe mijn beklag, de volgende ochtend gaan er weer twee vliegtuigen naar Tucuman, deze zitten beide wederom volgeboekt en de balie medewerkster is eerlijk tegen mij en vertelt mij dat de kans dat ik met deze vleigtuigen mee kan bijna 0 is!!

 

Ze biedt mij nu ook voor morgen de vlucht naar Salta aan, dit is dezelfde als de twee mensen die ik Tucuman woonde vandaag genomen hebben. Deze verktrekt om 17:15uur echter niet van dit vliegveld, omdat het voor onderhoudswerkzaamheden vanaf zaterdag middag gesloten zal zijn maar vanaf  de internationale airport. Tevens biedt zij mij een overnachting in een hotel aan inclusief diner, ontbijt en lunch, ik wordt door een auto naar het hotel gebracht en de andere dag wordt ik weer met een auto van het hotel naar het Internationale vliegveld gebracht.

 

In het hotel aangekomen kijk ik mijn ogen uit, het is superluxe en erg groot, die grote valt later wel tegen en wordt dmv spiegels gerealiseerd, overigens erg mooi gemaakt.

Het is nu 12:00uur zaterdag middag en ik zit nu in het hotel in Buenos Aires, om 14:30uur wordt ik opgehaald.

Ik weet nog niet hoe het verder gaat en of ik mijn bagage nog van het vliegveld kan halen alvorens de wedstrijd zondagochtend begint. Ik ben nog niet teneergeslagen ik ga er volledig voor om op tijd alles in orde te hebben, we zullen zien.

 

Zondag, eerste wedstrijddag

Zaterdagavond land ik om 22:00uur in Salta, het vliegtuig uit Buenos Aires wat om 17:15uur zou vertrekken, vertrok om 19:45, eigenlijk normaal. In Salta kon ik een taxi naar Tucuman krijgen voor 360 Pesos, ongeveer € 80,-. Ik had al met een Rus afgesproken dat we samen een auto zouden huren, hij moest 200Km zuidelijk en ik 300km. Na lang onderhandelen en veranderen heb ik toch besloten de taxi te nemen. Om 22:30uur vertrokken we uit Salta en om 03:00uur kwam ik aan op de universiteit in Tucuman. De nachtwaker wakker gemaakt, hij zei dat er geen plaatsen meer vrij waren, ik zei hem dat ik nu toch echt moest slapen en hij bood mij een bank aan en dat nam ik maar al te graag aan.

'S ochtends vroeg een taxi naar het vliegveld van Tucuman genomen om mijn scherm op te halen. Ik had de indruk dat hij wist waar het over ging maar vertelde mij stellig dat er pas om 13:00uur iemand aanwezig zou zijn voor de bagage afhandeling, zelfs na het aanbieden van steekpenningen kwam hier geen verandering in en ik ging teleurgesteld weer naar de universiteit.

Enkele  piloten waren al wakker en ik kon mijn reisverhaal vertellen toen Xavier (de organisator) dit hoorde begon hij direct van alles te regelen. In no time kon ik een Boom sport en een harnas lenen, ik kreeg de gps van Xavier en zo kon ik toch de eerste dag nog meevliegen. Om 09:30uur omhoog, tijdje gewacht, er werd een taak van 43 km uitgeschreven, het weer werd eigenlijk steeds slechter (minder zon), om 13:15uur ging de window open, alsnog had ik problemen met de GPS, Xavier hielp mij en ik ging zowat als laatste weg.

Eigenlijk was het alleen nog maar rondjes draaien op een nulletje (je blijft op dezelfde hoogte)

Ik vloog zo'n 5 Km, de grootste afstand was zo'n 13 Km, daar dit alles zo minimaal was werden de GPSen niet eens uitgelezen en de dag werd als cancelled beschouwd. De mensen van de organisatie zijn 's middags naar het vliegveld gegaan om alle schermen te gaan ophalen, 's avonds hoor ik dat mijn scherm opgehaald is en dat ik het de volgende ochtend zou krijgen.

Er was nog een incident met de crazy women, ze had een geweer en dreigde 3 piloten die daar geland waren dood te schieten, de politie kwam er bij (natuurlijk te laat) alle hebben het overleefd maar ze hebben werkelijk doodsangsten uitgestaan.

 

2e wedstrijdag

Wederom om 9:30uur omhoog met de bus, ik voel me niet echt lekker, misschien toch iets van een jet lag, het weer zit ook niet mee, we wachten heel lang en dan wordt de dag gecancelled. Inmiddels is er harde rugwind en een normale piloot kan niet meer starten, toch zijn er drie Zwsitsers die dat nog doen, vanaf een heuveltje starten ze naar onst toe en draaien dan om om het lee in te vleigen, ze krijgen van alle piloten een staande ovatie, tijdens de vlucht nog wat klappers maar alles loopt goed af.

'S avonds regent het verschrikkelijk, we hebben nog niet zo'n goed voorgevoel voor dinsdag, om 22:30uur lig ik al op bed.

 

Dinsdag, 3e wedstrijddag

Het weer is fantastich, de zon schijnt volop, wederom om 09:30uur nar boven, de wolkenbasis is nog erg laag, mar de binnengekomen lucht is droog, de meteoman voorspelt dat er steeds minder wolken gaan komen. Er wordt een taak uitgeschreven van 66,6 Km, de eerste 30 Km langs de berg en daarna vlakland. De window gaat om 13:15uur open, om 13:25 ben ik al in de lucht. Ik besluit het rustig aan te doen daar we maar nauwlijks boven de ridge uitkomen. Op het laatste stuk langs de berg vind ik even geen goede bel, ik besluit toch de oversteek te maken en kom direct in de problemen. Ik kom erg laag aan, ik zit helemaal alleen, ik vind toch wat piep, soar heel langzaam omhoog, na 50 meter hoogte te hebben gewonnen gaat het beter en ik schroef hem weer boven de ridge uit. Hier begint het vlakland, ondanks dat het al 15:15uur is, en het hier al redelijk vroeg donker is, het is net lente, besluit ik het nog steeds rustig aan te doen. Na het keerpunt toe hebben we wat wind tegen, ik bereik het keerpunt niet al te hoog, nu nog 25,5 Km naar goal. Ik kies een iets linksere route, dit blijkt niet goed, ik kom erg laag maar samen met twee andere piloten komen we toch weer omhoog. Het steigen gaat heel langzaam en we hebben echt geen wind mee, eerder licht tegen. Met nog 10 Km te gaan zit ik in een groepje van vier, we draaien lange tijd op zo'n 0,2 m/s, ik besluit als eerste te gaan, de andere volgen mij. Onderweg pak ik nog wat steigen, de andere kunnen dit niet vinden, zij gaan door en ik kan mooi achter ze aanvliegen. Zij komen alle heel laag, ik zit nog een stuk hoger, zij moeten één voor één landen, ik besluit met een benodigde glijhoek van 14 toch voor goal te gaan, het glijgetal van mijn scherm is 10. Het is alleen mar bos met een drooggevallen rivier, als ik het niet haal moet ik in de rivier landen. Ik vind helemal niets meer en met nog 1,3 Km te gaan land ik in de rivier landen, erg jammer maar ik ben niet ontevreden.

Ik word 56e met 522 punten, laten we hopen dat het morgen nog beter gaat.

 

Woensdag, de 4e dag.

Het is 's ochtends bewolkt, we (Kai, mijn room mate en ik) besluiten later naar boven te gaan, zo kan hij nog wat werken en ik mijn blog bijwerken, er is allemaal weinig tijd en gisteren had ik alles ingetikt en was er geen wifi, als je dan verzenden doet en het lukt niet ben je alles kwijt! De meteoman zegt dat het goed wordt en dat de bewolking wegtrek, dit gebeurt ook maar nadat wij gestart waren komt de bewolking weer opzetten. Velen zakken uit en ik denk dat de taak ongeldig is maar je weet maar nooit. Voor ieder piloot die 30 Km vliegt wordt de dag met 50 punten gewaardeerd tot een maximum van 1000.

Ik heb 10,1 Km gevlogen, we zien wel.

Achteraf wordt duidelijk dat met één piloot over 35 Km de taak wordt gewaardeerd op 100 punten, ik krijg voor mijn 10,1 Km 8 punten!

'S avonds ga ik nog ddor mijn enkel, er wordt mij aanbevolen om naar het ziekenhuis te gaan, een rolstoel te regelen, het lijkt mij allemaal wat overdreven. Eeen franse piloot die ook arts is kijkt er naar en constateert dat het niet gebroken is, hij geeft mij pijnstillers voor de volgende ochtend en ik wordt met mijn voet omhoog en met ijs erop op bed gelegd.

Ik was 31e! en scoorde 8 punten!, 31e is beste resultaat ooit.

 

Donderdag, 5e wedstrijddag,

Het gaat redelijk goed met de enkel, ik heb vier pijnstillers gekregen waarvan 3 verschillende, ik neem ze alle vier bij het ontbijt in. De dokter verteld mij dat hij op de start de enkel zal intapen, zo gezegd zo gedaan.

Er wordt een taak uitgeschreven van 51 Km met de wind mee, er staat een behoorlijke zuiden wind, het is erg stabiel en we vliegen dus naar het noorden. Ik zit er in het begin verrassend goed bij, ik zit in de eerste groote gagle, we pakken een bel en dan naar het eerste keerpunt, we komen erg laag aan, een aantal moeten landen en een aantal kunnen nog net omhoog komen, ik draai nog op zo'n 30 meter, het wordt 20 en ik besluit eieren voor mijn geld te kiezen en te landen, iemand met gelijke hoogte zie ik later toch nog omhoog schroeven, gedane zaken nemen geen keer. Ik vlieg 12,5 Km en scoor daarmee 58 punten, dit is toch weer erg teleurstellend. De landing ging overigens goed met de geblesseerde enkel.

Overall ben ik gezakt van de 56e plaats naar de 80e plaats.

 

Vrijdag, 6e wedstrijddag,

De enkel is fantastisch, ik kan er al weer redelijk mee lopen, heb de bandages er nog om laten zitten, is zo droog na het douchen. Het ziet er wat beter uit dan de vorige dag, mider cirrus en bijna geen wind. Er wordt een taak uitgeschreven van 60 Km, het eerste keerpunt is op 4,8 Km, ik kom hier al erg laag aan en als ik terug naar de berg steek sta ik al bijna op de grond, van 50 meter kan ik hem in een groepje nog net omhoog schroeven, ik loop natuurlijk direct een grote achterstand op. Hierna gaat het veel beter, ik heb er aardig de gang in en haal een aantal piloten in en zie er ook diverse landen. Ik vlieg 37 Km en waarschijnlijk heeft niemand goal gehaald, morgen de uitslag.

Vanavond worden we in Yerba Buena uitgenodigd door de burgemeester voor een coctail om 21:00uur, gewoon gratis eten en drinken, hierna gaaan we waarschijnlijk weer naar de discotheek.

 

Later meer.

 

 

 

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

27/7/2007 - Ruud in Kayseri Turkije voor een Paragliding World Cup

Hallo Luitjes,

 

Wat een gekkenhuis weer. Mag ik lekker naar Turkije, heb ik nog geen BLOG. Nou bij deze kunnen jullie alles volgen rond de World Cup in Kayseri.

 

De vlucht is geboekt, ik vertrek samen met Hugo Robben op donderdag 23-08 om 23:05 uur vanaf Schiphol naar Kayseri. We komen om vrijdag 04:05 uur aan in Kayseri, kort nachtje, er gaat ook nog een uurtje vanaf wegens tijdverschil, maar toch vliegen we direct de laatste dag van het Turks nationale kampioenschap aldaar mee, als winddummies natuurlijk, misschien kunnen we van die Turken nog wat leren.

 

Zaterdag is de officiële trainingsdag voor de World Cup. Zondag begint de wedstrijd, er zal natuurlijk aardige rivaliteit zijn tussen Hugo en mij, we staan 158 en 155 op de FAI wereld ranglijst.

 

Natuurlijk ga ik in op ter zake doende vragen, het wordt natuurlijk geen E-lijn, ik ga in op wat ik ter zake doende acht!!

Allemaal bedankt voor jullie aanmoedigingen en support, we gaan ons best doen.

 

De dag van vertrek is aangebroken, zoals het mij betaamd ben ik slecht voorbereid, ik werk tot 17:00uur moet alles nog inpakken en om 19:01uur moet ik in de trein op Gilze Reijen naar Schiphol zitten. Eventueel uitwijk tot 19:31uur, om 23:05 vertrekt het vliegtuig, als alles goed gaat kan ik morgenvroeg al iets op de weblog hebben staan over de reis.

 

O.K. Het is een beetje later geworden, We zijn om 23:00uur vertrokken met een Boeing 737 met 165 zitplaatsen en schrik niet slechts 18 plaatsen waren bezet, we konden allemaal drie stoelen gebruiken om te slapen. Om 03:55 Turkse tijd landde we in Kayseri, nog een visum moeten aanschaffen voor € 10,-. We waren even in de bottle shop en onze bagage stond al bijna bij de gevonden voorwerpen. Buiten gekomen stond het vol met taxi's allemaal Fiats maar geen chauffeurs, bij nadere controle bleken ze allemaal in hun taxi te slapen. Even op de ruit geklpot en de prijsonderhandelingen konden beginnen, de taxi chauffeur had het over twee uur, ik vertelde hem dat ik het in twee uur wel kon lopen, het was 12 Km.

Geholpen door een nederlands sprekend Turk kwamen we uit op € 15,-.

In de auto begrepen we wat de twee uur te betekenen had, twee uur ervoor had hij al 6 Tsechen naar dezelfde universiteit gebracht. Al om 04:30 waren wij ter plaatse, 120 in de bebouwde kom is er gewoon normaal. We keken in de kamers waarvan de deuren open waren, we kwamen bij een lege kamer uit en zijn er verder gaan slapen tot 09:00uur.

 

Om 10:00uur briefing, verzet naar 11:00uur, er werd besloten om om 12:00uur naar boven te gaan. wij besloten om nog snel even boodschappen te gaan doen, er was alleen maar koffie.

De winkel zou tien minuten lopen zijn, we hadden al onze boodschappen en probeerde af te rekenen maar dat lukte niet in Euro's. Er werd gelijk gebeld (ik dacht dat hij de omrekenkoers wilde weten) maar hij gaf de telefoon aan mij en ik moest uitleggen wat het probleem was. Hij vertelde mij dat we 500 meter verderop geld konden pinnen, dit bleek wel 2 Km te zijn en we waren pas 12:20uur weer ter plekke terug, en we hadden de bus gemist.

 

Om 13:00uur bracht de Turkse directeur van deze wedstrijd ons nog naar boven, de Turken hier zijn allemaal bijzonder aardig en behulpzaam, het is bijna ongelofelijk.

De helft van de piloten van de wedsrtijd waren al in de lucht, in de verte kon je al wat regen zien, we zijn als een van de laatsten gestart, Hugo is beneden bij de berg geland, ik ben nog 20 Km weg gevlogen en bij Xavier Murillo geland, ik verwachte dat hij wel voor vervoer kon zorgen. We stonden precies op tijd aan de grond, de wedstrijd was gecanceld, het onweer begon en toen ik had ingepakt en net in de auto zat (stond al te wachten en we zaten niet eens in de wedstrijd) begon het al te regenen.

 

Morgen is de officiele trainingsdag, ik weet nu nog niets over het weer, ik ga een biertje drinken en vroeg naar bed.

 

Vandaag, zaterdag zijn we om 11:00uur met de busjes naar boven gegaan, de weesrvoorspelling was dat er regen en onweer in de middag zou komen. Er werd toch een oefentaak uitgeschreven van 50,1 Km. Noch voordat er gestart was werd de taak door weersontwikkeling gecanceld. Om 13:00uur ben ik gestart, na een uurtje vliegen zag de weersontwikkeling er dreigend uit en ben ik bij de universiteit, waar we verblijven, geland.

 

Om 18:30 vertrokken we met busjes naar de officiele opening van de World Cup wat gecombineerd werd met de prijsuitreiking van de Turkse Open, die gisteren hun laatste wedstrijddag hadden. We zaten nog maar net in het busje toen het onweer losbastte, de openingslokatie was een buitenplaats met een niet volledig dichte overkapping. Erg jammer van het onweer want er was veel werk in gestoken om alles aan te kleden en 150 man van een diner te voorzien.Het was erg fris buiten maar het dinee wad voortreffelijk, echter een probleempje er was in het geheel geen alcohol, zoals het een goed islamitisch land betaamd, allen cola, fanta en water. Ik ben er inmiddels al een beetje aan gewend geraakt, geen alcohol in het openbaar, alleen op je kamer, en er zijn liquer shops om het een en ander in te slaan.

 

De weersvoorspellingen voor zondag t/m dinsdag zijn dater nog met onweer gerekend moet worden, vanaf woensdag zou het goed moeten zijn, we hopen op het beste.

 

Ik ga  nu nog een biertje drinken en dan naar bed.

 

Zondag, de eerste wedsrtijddag.

 

We gaan om 10:00uur naar boven alvorens een briefing te hebben gehad, de briefing vindt boven plaats. Er wordt een taak uitgeschreven van 58,9 Km en om 17:00uur is einde goalline en einde wedstrijd. Later wordt besloten dat om 12:45 het window open gaat en de air start, een cilinder van 5 km rond het eerste keerpunt wat op 7,8 Km afstand ligt , gaat om 13:45uur open.

Laten we maar zeggen dat alle begin moeilijk is, ik zit er vanaf het begin goed bij ik vlieg met Crigel Maurer en een van de Valic broertjes, ook na de airstart zit ik nog in de kopgroep. We vliegen zo rond de 2000 meter boven zeenivo maar de bodem is zo blijkt achteraf als ik aan de grond sta meer dan 1500 meter, het hoogte verschil was minimaal en als het even niet gaat sta je aan de grond. Ik vlieg 14,4 Km en ben toch wel teleurgesteld, Hugo doet het veel beter, in het begin zat hij er niet zo goed bij maar hij haalt een groot gedeelte van het veld in. Hugo vliegt 39,9 Km. Uitaandelijk wordt de task gestopt vanwege onweersdrijging, op dat moment wordt van iedere piloot die nog niet op de grond staat de gevlogen afstand bepaald dmv GPS. De taakwinnaar Urban Valic vliegt 51,4 Km, dus niemand heeft goal gehaald.

Urban krijgt toch 1000 punten, Hugo wordt 19e met iets meer dan 600 punten en ik word 95e met 78 punten, ook de puntentelling is een teleurstelling.

 

Ik ben er inmiddels wel een beetje overheen, 1 down, 6 to go.

Het is pas acht uur maar ik ga een biertje drinken en vroeg naar bed!

 

Maandag, 2e wedstrijddag

 

We gaan om 09:30 zonder briefing naar boven, nog steeds haast vanwege mogelijke onweersontwikkeling. Het window (dit is het moment dat iedereen van de berg mag starten (120 piloten dus dat duurt even)) gaat om 12:15uur open. De airstart is om 13:00uur en is een 12 km cilinder om het eerste keerpunt wat op 14,9 Km ligt. Geleerd van de vorige dag wil ik het wat rustiger aandoen. Ik zit er bij de start ook niet goed bij, ik start zowat als laatste met een achterstand van 4 minuten. Het gaat fantastisch ik heb een paar mooie bellen van 3 tot 4 m/s schroef op naar wolkenbasis op 2600 meter en haal zowat iedereen weer in. Weer bij de leading gaggle aangekomen, misschien net iets er achter ga ik toch weer de fout in. Ik steek redelijk vroeg weg om het groepje te volgen terwijl zover je kan kijken alles in de schaduw ligt. De zon is de motor dus ik had gewoon een beter moment moeten afwachten.

Uiteindelijk wordt ik 44e, daar ben ik eigenlijk nog niet zo ontevreden over, het aantal punten is nog steeds dramatisch 275 punten. Bij de PWC blijkt toch een ander puntensysteem gebruikt te worden dan dat wij normaal bij cat2 evenementen gewend zijn. Je scoort hier alleen maar goed als je bij de eerste 20 of zo vliegt, misschien dat dit veranderd als het weer gaat verbeteren en er veel piloten op goal komen.

Hugo was met een knoopje in de c-lijn gestart, voelde zich daardoor al niet te lekker (ging er niet meer uit) en hij was ook nog bezorgd over de overontwikkeling, hij landde na 16 Km en behaalde slechts 53 punten met een 102e plaats, morgen beter!! De overall ranking over de twee dagen hebben wij nog niet gezien.

 

Morgen hopelijk de laatste dag met mogelijke overontwikkeling en dan nog 4 goede dagen voor de boeg!!

 

Dinsdag, derde wedstrijddag.

 

Wederom om 09:30uur naar boven, op de briefing wordt verteld dat de meteo zowat gelijk is aan die van gisteren, en toen zag het er wel dreigend uit maar het onweer is uitgebleven. Er wordt een taak uitgeschreven van 77,7 Km en de window gaat om 12:30uur open en de airstart, wederom een 12km cilinder om het eerste keerpunt wat zich op 14,9 Km bevindt gaat om 13:15uur open. Direct hierna wordt, gelet op de overontwikkeling achter ons, alles gecanceld. Een half uurtje later gaat het dan toch allemaal door, bij alle tijden moet een half uurtje worden opgeteld. Ook de start van de berg wordt anders, de goede piloten mogen eerst en de "slechtse" als laatste. Ik ben eigenlijk iets te laat van de berg af en het gaat ook al niet lekker omhoog, bij de airstart heb ik een achterstad van 6 minuten. Het gaat nog redelijk maar we vliegen niet erg snel, na een kilometer of 25 komen we laag, ik kies het verkeerde groepje, het andere groepje gaat gestaag omhoog en wij blijven redelijk laag bij de grond nog een uurtje knokken. We gaan langs het tweede keerpunt daar we geen keus hebben, bij een fabriek aan de voet van een bergrug aangekomen begint er gang in te komen. Het duurt nog enige tijd maar ik haal de 3000 meter, dan nog 4 Km tegen de wind in naar het tweede keerpunt, ik raak wel 800 meter kwijt, daarna weer hoogte tanken op diezelfde bergrug, goal is nog zo'n 40 Km. Ik vlieg een kilomer of 5 langs de ridge en verlies wederom veel hoogte, ik zie de Tsechische Renata Kuhnova achter de ridge gestaag omhoog draaien, ik besluit dat als ik boven de ridge uitkom er ook overheen ga steken, dit lukt en ik vind een mooie bel. Renata zie ik zo'n 2 km voor mij op dezelfde hoogte, zij ziet dat ik goed omhoog ga en komt terug naar mij. Ten zuiden van ons zien de wolken er toch al wel groot en dreigend uit. Ik heb de beste bel van de dag het gaat zo'n 3 tot 4 m/s omhoog. In de verte zie ik dat het op de grond al regent, ik denk nog een paar honder meter te maken en richting goal te vliegen, goal is nog 29 Km. Dan een bliksemschicht, dit is het signaal om weg te wezen, goed beschouwt zijn we eigenlijk al te laat.

Ik zit op 2800 meter, Renata ietsje lager, Renata roept over de radio dat er onweer is, in 5 seconden wordt de taak gestopt, ik trek oren en vol speed, ik blijf nog steeds omhoog gaan.

Op het moment dat ik niet meer omhoog ga laat ik oren en speed los en stijlspiraal naar beneden, Ik zie Renata ook spiralen, we landen samen in the middle of nowhere. Later komt er ook nog een Turk aangelopen die waarschijnlijk al eerder geland is. Ik stel hem in charge om retrieve te regelen. Dit lukt niet direct en we besluiten om voor het onweer uit te gaan lopen anders gaan we echt nat worden. Na een uurtje lopen, met het onweer vlak achter ons, komen we bij wat huisjes, bij het eerste huisje vragen we of we mogen schuilen, het begint net te regenen. We worden hartelijk ontvangen, we krijgen thee en turkse lekkernijen aangeboden. De Turk probeert nog steeds met telefoon en radio een retrieve auto te benaderen. Dit lukt en de auto staat ergens in het dorpje, we worden met de VW Transporter van de huiseigenaar naar dit autootje gebracht , deze brengt ons naar een benzinepomp waar nog meer piloten op een bus staan te wachten. Het busje komt (zo) en brengt ons naar de universiteit, we arriveren om 20:30uur, GPS uitlezen snel wat eten met als nagerecht Baklava, hadden we de dag ervoor geregeld, snel de uitslagen kijken. Ik ben 48,8 Km gevlogen heb hiermee de 89e plaats en 328 punten (het hoogste aantal tot nu toe) Hugo vliegt 56,6 Km 73e plaats en 424 punten.

 

Laten we hopen dat er morgen geen onweersdreiging meer is, en dan ga ik ervoor, het is nu wel tijd voor iets spectaculairs!

 

Woensdag, 4e wedstrijddag,

 

Wederom om 09:30uur met het busje naar boven.

Window open om 12:45uur en air start om 13:30, voor een 56,8 Km race to goal.

Het is weer een prioritary start, de goede piloten (van de overall World Cup) eerst. Nadat de eerste 100 zijn afgeroepen kan iedereen starten, ik ben er vandaag erg snel bij. Om 13:00uur precies start ik van de berg af, het gaat redelijk hard naar beneden, ik vlieg door wat piep heen maar zie een stuk voor me iemand omhoog draaien, ik vlieg er heen vind niets, besluit weer terug te gaan, vind die piep ook niet meer. Ik zit al laag, het hoogteverschil van deze berg is slechts 700 meter. Ik doe nog mijn uiterste best boven een dorpje, het lukt niet en ik moet in het dorpje zien te landen, ik vind een strook met wat boompjes en maak een goede landing. Overal waar je landt in Turkije zijn er altijd direct kinderen bij die van alles willen weten, ik moet ze vriendelijk te woord staan, één van dertien spreekt al behoorlijk engels, en dat helpt om van de eerste frustratie te bekomen, ik stond binnen 10 minuten aan de grond en ben laatste geworden met 17 punten.

Ik kreeg direct een lift naar boven en heb nog 2 uurtjes in de omgeving van Kayseri gevlogen, je kijkt vanaf 2800 meter zo op de airport, er is slechts in één richting een landingsbaan, dus als je parallel blijft kom je nooit in de aanvlieg route.

 

Het was allemaal wel spectaculair, maar niet wat ik in gedachte had. De wedstrijd is overigens nog maar 2 dagen, er worden 7 dagen gereserveerd maar bij 6 geldige tasks is het afgelopen.

Laat ik het maar positief bekijken, er komen nog 2 dagen zonder onweer. Ik ga mijn best doen.

Hugo heeft het wel goed gedaan, hij kwam als 39e op goal en scoorde hiermee 783 punten.

 

Donderdag, 5e wedstrijddag,

 

Hartelijk dank voor al jullie hartverwarmende reactie's in moeilijke tijden, vandaag ging het overigens beter.

Zoals gewoonlijk 09:30uur naar boven met het busje.

Een taak van 95 Km en de laatste 52 Km tegen de wind in, dat zal wat worden.

Om 13:00uur window open en om 14:00uur de airstart, ditmaal geen cilinder van 12 Km maar van 10 Km om het eertse keerpunt. Later wordt via de speaker omgeroepn dat alles een kwartier wordt vervroegd.

Ik ben ditmaal goed weg maar er zitten toch grote gaten tussen de bellen, ik start zo'n drie minuten nadat de airstart open was maar volgens mij is geen enkele piloot op dat tijdstip gestart. Het gaat ,er staan mooie bellen en na een kilometer of 25 bereik ik voor het eerst de 3000 meter, bij het volgende keerpunt na 40 Km gaat het naar 3300 meter en onder de wolk kan ik al een heel stuk tegen de wind in vliegen. Het wordt dan toch wel moeilijker, ik pak boven het vlakland wederom een  mooie bel en kom weer ruim boven de 3000 meter uit. Later probeer ik het nog bij de heuvels ten noorden, ik vind niks, later zie ik toch een Advance Team piloot daar omhoog schroeven, ik zit dan al weer midden boven het dal, het wil niet lukken en ik sta na 88 Km aan de grond. Ik ben na al het voorgaande toch wel tevreden, er komt direct een four wheel drive aangereden, ik moet snel inpakken en zij brengen mij naar het goal field. Terwijl ik daar in de bus zit zie ik Hugo landen, hij heeft goal dus wel gehaald, erg goed.

Aangekomen op de universiteit blijkt de fransman die de GPSen uitleest een hart spasme te hebben gehad en hij ligt in het ziekenhuis, niet alleen vliegen is gevaarlijk, overgewicht ook, hij weegt 170 Kg.

Ik weet nu nog niet of er vanavond nog uitslagen komen, wel krijgen alle piloten een etentje aangeboden, laten we hopen met een rood wijntje!! en dat het goed moge gaan met deze fransman.

 

Vrijdag, 6e wedstrijdag.

 

Door de organisatie wordt getwijfeld of we vandaag een task moeten vligen of morgen, vandaag is harde wind en niet zoveel thermiek, morgen zou het beter worden.

Er wordt toch een taak uitgeschreven van 50 Km.

Om 13:30uur window open en om 14:30 de air start een cilinder om het eerste keerpunt van 8 Km, dat op 15,5 Km ligt.

Het gaat redelijk goed naar het eerste keerpunt, er is een melding in de lucht dat iemand zijn reserve heeft getrokken (niet de eerste keer), maar ik zie niets, later hoor ik dat alles OK is met de pilooot. Na het eerste keerpunt is het echt tegen de harde wind in, ik schroef hem goed omhoog en dqan volgas vooruit, ik krijg nog een 50% klapper, draait lekker weg, meteen weer open en volgas verder. Ik haal net het punt niet waarop de andere omhoog draaien en sta na 21 Km aan de grond, niet alleen maar meer dan een bus vol. De wind was zo hard dat we ongeveer loodrecht naar beneden kwamen, voor mij een onmogelijke taak, toch staan er iets van 30 piloten op goal, onvoorstelbaar!!

Ik hoop dat er vandaag nog resultaten komen, we zullen wel zien. 

 

Tot morgen.

 

Comments (21) :: Post A Comment! :: Permanent Link

Informatie
Uitslagen
Mennens

Dit ben ik -->


Alles over de World Cup Schermvliegen

Links

Home
View my profile
Archives
Email Me